به نام خدا

در سال 1372 گروه هنرهاي آئيني آذربايجاني "اوتلار" با توكل به خداوند يكتا به مربيگري استاد بزرگ "منوچهر عمراني فر" كه مؤسس چندين گروه ورزشي هنري ديگر نيز بود، بنا نهاده شد و بعضاً با ارائه كارهاي مشترك با ديگر گروههاي ورزشي هنري به كسب افتخارات زيادي نائل شد و در ادامه از سال 1382 با تركيبي جديد از اعضاء كه براساس قدرت كاري بالا، تحصيلات عاليه و اخلاق و تدين بالا انتخاب شده بودند با يك كار مشترك گروهي به مربيگري" ياشار ايراني" جهت ارائه جديد و هر چه بهتر اين هنر مقدس و متعالي با اهداف ترويج و معرفي هنرهاي اصيل ايراني به جهانيان و تشويق و آشنائي جوانان با هنرهاي غني ايران زمين به ادامه فعاليت پرداخت و با عنايت به پروردگار در سمت اهداف بزرگ فرهنگي، هنري، ورزشي خود قدرتمندانه و پيشتازانه قدم برمي‏دارد.

 سوابق و افتخارات گروه :

- كسب مقام اول فستيوال جهاني Fitur اسپانيا

- كسب مقام اول فستيوال هنرهاي آئيني و سنتي تركيه

- اجراي برنامه در جشن عيد فطر كانال جام جم IRIB پائيز 1385

- افتتاحيه مسابقات كونگ فو كشورهاي جهان اسلام، اصفهان پائيز 1385

- اجراي برنامه در جشنواره برترينهاي فجر كانال جام جم IRIB زمستان 1384

- افتتاحيه مسابقات بين المللي كبدي، تهران، سالن المپيك زمستان 1384

- اجراي برنامه جشنواره LG، تهران، سالن صدا و سيما ، زمستان 1384

- اجراي برنامه در دانشگاه علمي كاربردي تبريز، قره مليح زمستان 1383

- اجراي برنامه در دانشگاه تهران 1382

- اجراي برنامه در تالار وحدت، صنايع غذايي بهروز 1382

- اجراي برنامه در تالار همايش‏هاي بين‏المللي تهران، مجله صنايع بهداشتي 1382

- كسب مقام اول جشنواره هنرهاي آئيني و جهانگردي خراسان، مشهد 1381

- اجراي برنامه در بازار جهانگردي خاورميانه، شيراز 1381

- اجراي برنامه در جشن دهه فجر، هشتگرد 1381

- افتتاحيه مسابقات كبدي و كشتي، آستارا 1381

- افتتاحيه مسابقات كشتي، رشت 1381

- اجراي برنامه در جشنوراه اديان و اقوام اروميه 1380

- كسب مقام اول جشنواره كيش بهمن 1378

-اجراي برنامه در جشن دهه فجر، تهران، سالن 7 تير، 1377

- اجراي برنامه دهه فجر فرهنگسراي خاوران 1377

- اجراي برنامه در جشنواره كيش 1376

- اجراي برنامه در فرهنگسراي خاوران 1375

- اجراي برنامه در كيش، موسسه توسعه سياحتي كيش 1374

- اجراي برنامه دهه فجر در سالن  برق تبريز 1372

- شركت در نماهنگ شهرداري تبريز

- شركت در نماهنگ ايرانگردي و جهانگردي استان آذربايجان‏شرقي

- شركت در ايفاي حركات آئييني فيلم سينمائي شام عروسي

بازار تبریز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو

سراي ميرزا شفيع

بازار تبریز بزرگ‌ترین بازار سرپوشیده جهان و یکی ازشاهکارهای معماری ایرانی است. این بازار در سال ۱۱۹۳ هجری قمری بر اثر زلزله با خاک یکسان شد، اما طولی نکشید که به همت مردم شهر بازسازی شد.

بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگ‌ترین مجموعه سرپوشیده دنیاست و در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

طاق‌ها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازه‌های آجری به هم پیوسته، آرایش مغازه‌ها، کثرت تیمچه‌ها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه و مسجد که در کنار سرا‌های بازرگانی قرار گرفته‌اند، این بازار را نمونه‌ای عالی از محیط تجارت و زندگی اسلامی و شرقی ساخته‌است.

 

گذشته تاریخی

شهر تبریز به مناسبت قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم از دیرباز مرکز مبادله کالا میان خاور دور و اروپا بوده‌است و وصف بازار‌های آن در خاطرات بسیاری از بازرگانان و جهانگردان آمده‌است.

ابن بطوطه سیاح مغربی در سال ۷۳۱ ه.ق و تاورنیه در سال ۱۰۴۶ ه.ق از این بازار دیدن کرده و در گزارش سفر خود آن را ستوده‌اند. شاردن جهانگرد فرانسوی نیز تبریز را دارای عالی ترین بازارهای آسیا خوانده‌است.

 

بخش‌ها

راسته‌های معروف بازار تبریز عبارت‌اند از: بازارامیر،پشت بازار امير ،اوچ تيمچه لر(سه تيمچه ها)، بازارکفاشان، بازار حرمخانه، راسته بازار، یمنی دوز بازار، بازار حلاجان، قیز بستی بازار، بازار سرا جان، راستهٔ کهنه یا قدیم، بازار کلاهدوزان، دلاله زن بازار، بازار صادقیه، بازارمسگران، بازار حاج محمد حسین، بازارمشیر، بازارچهٔ شتربان، بازار صفی، بازار میر ابوالحسن، بازار شیشه گر خانه، رنگلی بازارچه (بازارچهٔ رنگی) و بازارچهٔ خیابان، کشمشچی بازار، ایکی قاپیلی (دودری)، دله زن.

بزرگ‌ترین گنبد این بازار، گنبد تیمچهٔ مظفریه‌است.

در همهٔ این بازارها تیمچه‌ها و سرای‌ها و چهارسوهایی هست که حجره‌ها و مغازه‌های آنها مرکز عمده فروشی اجناس گوناگون داخلی و خارجی است.

اغلب تیمچه‌ها و سرای‌ها سه طبقه‌اند، طبقهٔ زیرین مخصوص نگهداری کالا یا به عبارت دیگر انبار مال التجاره‌است، طبقهٔ دوم تجارتخانه و محل کار و طبقهٔ سوم بیتوته و استراحت.

اگر چه اکنون اکثر حجرات طبقهٔ سوم تیمچه‌ها و سرایها نیز مبدل به دفتر کار بازرگان شده‌است اما سابقاً که وسائل نقلیه بازرگانان این گونه فراهم نبود، بازرگانان ناچار بودند همیشه نماینده‌ای برای خرید و فروش کالا در محل داشته باشند آن نماینده در اتاق فوقانی تجارتخانهٔ خود بیتوته می‌کرد. یعنی این سرایها و تیمچه‌ها هم محل کار آنها بودند و هم محل اقامت و استراحتشان.

منبع

• برگرفته از کتاب آثار باستانی آذربایجان، آثار و ابنیه تاریخی شهرستان تبریز، جلد اول، چاپ دوم، سال ۱۳۷۴ صفحه ۱۴، نشر انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، نوشته عبدالعلی کارنگ